logo print

Vorming voor onderwijs en hulpverlening

Contextuele therapie vormgegeven

Contextuele therapie vormgegeven

16.06.2015

Contextuele therapie vormgegeven            

De theorie van Nagy was compleet nieuw voor mij.  Maar na de lessen, en vooral na het lezen van het boek, kan ik me niet meer voorstellen dat ik deze theorie ooit nog zal kunnen negeren.”

Ik ben in ieder geval overtuigd en ik vind het ook een zeer stimulerend idee dat therapeutisch werk via de contextuele benadering uitdeint in volgende generaties, en uiteindelijk de hele mensheid een stapje verder helpt.

Dit waren de eerste en de laatste zinnen van het verslag dat ik in 2003 schreef, na een eerste kennismaking met de contextuele benadering binnen de opleiding Interactionele Vormgeving (IV).

12 jaar later blijken ze voor mij nog steeds te kloppen. Ik heb niet alleen mijn eindwerk  (“De hele familie mee, in therapie met twee”) als IV-therapeut hierop gebaseerd, ik ben ook mijn therapeutisch werk in de praktijk steeds meer gaan vormgeven vanuit het contextuele perspectief. Die zoektocht  heeft ertoe geleid dat ik de Voortgezette Opleiding Contextuele Hulpverlening bij Leren over Leven ben gaan volgen.   Ik wou me namelijk graag  onderdompelen in de ‘pure’ contextuele benadering om te kijken en te ervaren wat eigen is aan het contextuele, en waar de nood zich opdringt om verder verbinding aan te gaan met andere therapeutische werkwijzen. 

Ik ben daarin bevestigd in de indrukken die ik opgedaan heb in de IV-opleiding: het contextuele gedachtengoed spreekt enerzijds erg gemakkelijk de mentale, semantische kant aan en tegelijkertijd kan het toegang geven tot –soms zeer oude- emoties waarbij nieuwe energie gecreëerd wordt om actie te ondernemen.  De kansen tot integratie van denken, voelen en doen liggen er. 

En juist daar heb ik gemerkt dat de contextuele benadering zoals ik ze heb leren kennen erg gebaat kan zijn bij praktische methodes die deze integratie kunnen stimuleren. 

Wat ik ondertussen als een noodzakelijke aanvulling op het contextuele zie, zijn werkwijzen die de ervaring, de beleving, het gewaarzijn van het lichaam kunnen koppelen aan de contextuele thema’s. 

Een cliënte kan rationeel wel begrijpen dat het een effect gehad heeft op haar zelfbeeld dat haar moeder steeds kritisch was.  Het wordt echter heel anders wanneer zij uitgenodigd wordt om haar eigen innerlijke tweestrijd door middel van stoelenwerk te gaan ervaren en vast te stellen dat haar innerlijke kritische stem haar enerzijds lijkt tegen te houden, en haar anderzijds geholpen heeft om als klein kind de verbinding met haar moeder te allen tijde in stand te houden.  Wanneer zij weer lijfelijk contact maakt met het effect, met het overlevingsmechanisme, met de opbouwende bedoeling ervan, met wat het haar opgeleverd heeft en met wat het haar gekost heeft, komt er diep gewaarzijn, besef en verandering.  Zeker wanneer die in een volgende fase gepaard gaat met wat ‘ontschuldiging’ wordt genoemd: kunnen begrijpen hoe haar moeder van waaruit haar moeder reageerde zoals ze deed en beseffen dat ze in die omstandigheden mogelijk hetzelfde had kunnen doen.  Dit biedt een hernieuwde ervaring van zichzelf en de eigen mogelijkheden, het biedt een hernieuwde kijk op de relatie met haar moeder en het biedt een ander perspectief op haar eigen toekomstige moederschap. 

Ik blijf dat prachtig vinden: hoe de contextuele benadering helpt om niet alleen het huidig comfort van mensen te vergroten, maar ook tegelijk de voedingsbodem voor de volgende generaties vruchtbaarder maakt. 

 Of hoe onzichtbare loyaliteit kan transformeren tot bevrijdende loyaliteit.

Ik heb van de Educatieve Academie de kans gekregen om hierover een jaartraining aan te bieden.  Ik noem ze graag ‘Contextuele therapie vormgegeven’.  Het is een erg loyale titel die helemaal past bij wat we daar zullen doen. Loyaal aan de academie, loyaal aan het contextuele denken en loyaal aan mezelf, mijn zoektocht en het resultaat dat het opgeleverd heeft. (En ja, daarbij ook loyaal aan mijn ouders , in het verder ontwikkelen en onderwijzen van het bieden van gepaste zorg.) 

De jaartraining  is niet bedoeld als een introductie in de contextuele benadering.  Het is bedoeld als een verdieping en verrijking van de contextuele benadering voor therapeuten die de basisbegrippen van het contextuele denken wel meegekregen hebben, maar die ook de goesting hebben om die benadering vorm te geven vanuit interactie met andere werkwijzen, die helemaal passen binnen het contextuele kader, maar daarom niet in die contextuele wereld ontwikkeld zijn.  De jaartraining richt zich specifiek op mogelijkheden binnen individuele therapie.

 In die zin kan het een stevige verrijking en verdere integratie  zijn van wat in de IV-opleiding aangereikt werd.  Maar de jaartraining staat ook open voor therapeuten die elders opgeleid zijn.

Wie wil deelnemen zonder voorkennis van de contextuele benadering, zal worden gevraagd om zich in te lezen vooraf, zodat we ons tijdens de samenkomsten niet laten verleiden tot enkel inzicht en uitleg van contextuele begrippen en daarbij enkel in het hoofd blijven.

We willen de samenkomstmomenten vooral wijden aan ervaren en doen.  Je zal daarbij oefeningen aangereikt krijgen, er zal ook ruimte zijn om zelf te exploreren.  We zullen daarbij ook vertrekken vanuit verschillende ingangen.  Soms de cliënt, soms de eigen beleving, soms thema’s die in beeld- en filmmateriaal vorm gekregen hebben. 

Thema’s die daarbij zeker aan bod zullen komen zijn: 

  • Erkennen en erkenning geven, is dat hetzelfde?  Grondhouding verbonden met gesprekstechniek.
  • De hele familie mee in therapie met twee: over meervoudig partijdig zijn bij individuele therapie
  • Het innerlijk conflict is een loyaliteitsconflict
  • Emoties als betekenisdragers van de balans in relaties
  • Hulpbronnen inzetten voor een gedoseerd contact met heftige emoties
  • Ontschuldiging of vergeving? En wanneer is rechtstreeks aanspreken de juiste keuze?
  •  Mythes en clichés in de contextuele benadering en hoe het anders kan.

De rode draad is eigenlijk om de tweede dimensie die vaak de insteek is bij individuele therapie te verbinden met de 4de dimensie en weer terug.  Uiteraard worden daarbij de eerste en de derde dimensie niet vergeten.  De rode draad is ook om daarbij taal te zoeken die de cliënt ook spreekt en begrijpt (in plaats van de contextuele begrippen gaan uit te leggen aan de cliënt).  En de rode draad wordt ook dat we dit authentiek en integer willen doen, vormgegeven in de unieke ontmoeting met elkaar.

Ik kijk er erg naar uit om te delen en om een context te creëren waarin gedeeld kan worden. 

Graag tot in september!

Maarten Van de Broek

 

Info en inschrijvingen: http://educatieve-academie.be/aanbod/jaaropleidingen-hulpverleners/contextuele-therapie/

Vonk en Visie VOF

Roggestraat 46
2490 Balen

 

BTW: BE 0502.289.061

 

IBAN: BE22 3770 3334 9647

 

 

aanbod voor hulpverlening

CONTACT

Jan Jacobs

tel: 0477 98 37 37
mail: jan@vonkenvisie.be